Tag: wierzba

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często w cieniu gałęzi, na ławeczce, przysiadał zjawiskowy paw. Był całkiem biały. Jego niepowtarzalny ogon wplatał się w zielone listki wierzby, a białe pióra muskały je delikatnie. Zwierzę było piękne. Tu czuło się bezpieczne i niezauważalne. Mogło odpocząć od licznych zachwytów ludzi nad jego urodą.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często po parku biegały dzieci. Pochłonięte zabawą nie zauważały ławeczki pod drzewem. Ich radosny śmiech i beztroska zabawa sprawiały przyjemność drzewu i ławeczce, które zastanawiały się, czy kiedyś zostaną odkryte i były bardzo ciekawe, kto zrobi to jako pierwszy.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często ławeczka gawędziła z wierzbą o różnych sprawach, tych dużych i miłych. Zwykle dzieliły się między sobą wdzięcznością za to, że przyszło im istnieć w tak malowniczych okolicznościach, że mają siebie i czasem dają ukojenie tym, którzy odkryją ich niezwykły duet.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często wierzba szumiała i słychać było jej płaczliwe zawodzenie. Wytrawne ucho mogło jednakże w tym szumie wychwycić cudną melodię – opowieść mądrego drzewa o miłości, życiu i śmierci, z nadzieją na odnowienie i wieczną harmonię.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często można tu było spotkać tajemniczą postać w eleganckim brązowym meloniku z wysublimowaną laską zwieńczoną miedzianą podobizną głowy lwa.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często padał tu deszcz. Jednak gęste gałęzie wierzby tworzyły szczelny parasol i każdy, kto przysiadł na ławeczce był przez nie chroniony przed zmoknięciem.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często na ziemi, pośród trawy tuż przy ławeczce wyrastały okazałe czerwone muchomory, malowniczo nakrapiane białymi plamkami. Czasem odstraszały przechodniów przed spoczynkiem pod wierzbą. Innym razem wzbudzały podziw i stawały się pięknym obiektem uwiecznianym na pamiątkowych fotografiach.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często przysiadała na niej krucha staruszka. Jej wychudzone ciało wskazywało na ciężki los, który jej przypadł w życiu. Mimo tego w jej oczach nie widać było pretensji, raczej troskę i smutek. Jednocześnie biła z nich wdzięczność za możliwość spędzenia miłych chwil w uroczym „płaczącym” miejscu, jakie ofiarowała jej wierzba.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często ławeczka stała pusta, ponieważ gęste liście skutecznie ją zasłaniały. Mało kto wiedział, że skrywają taki uroczy zakątek, gdzie można było przysiąść i zatopić się w myślach pośród szumu płaczącej wierzby.

Autor: Gwiazdeczka

Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.

Bardzo często na ławeczce siadały dwa siwe gołębie. Legenda głosiła, że ptaki miały kiedyś ludzką postać – kobiety i mężczyzny. Tych dwoje kochało się bardzo, bardzo mocno i bogowie postanowili przywrócić im życie w ciałach pary gołębi.

Autor: Gwiazdeczka