Lubię patrzeć na ludzi – 9

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a tymczasem ja przyglądam się im uważnie. Lubię zauważać w czym są do siebie podobni i czym się różnią. Ja i moje kuzynki – inne miejskie latarnie – jesteśmy bardzo podobne do siebie, wręcz identyczne. Miło patrzeć, ile rozmaitych istot chodzi po chodnikach, które oświetlamy.

Autor: Ewa Damentka

Lubię patrzeć na ludzi – 8

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a możliwe że oni też patrzą na mnie, kiedy nie zdaję sobie z tego sprawy. Ciekawe, co o mnie wtedy myślą. Mnie czasem trudno jest ogarnąć, że każdy w nich ma swoją niepowtarzalną historię, a ludzi jest tak wielu na świecie, że historie te nigdy się nie kończą.

Autor: Gwiazdeczka

Lubię patrzeć na ludzi – 6

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja podziwiam ich piękno, ich umiejętności, predyspozycje oraz możliwości. Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie nosi w sobie ukryte skarby, do których należą m.in. wygląd, wiedza, umiejętności, zarówno jawne, jak i ukryte.

dla Magdy napisał AMK

Lubię patrzeć na ludzi – 5

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja mogę obserwować spokojnie. Ludzie są duzi i mali, starzy i młodzi, ubrani mniej lub bardziej kolorowo. Często zmieniają swoje ubrania, a jedna osoba takich ubrań na zmianę ma wiele i dowolnie je zestawia ze sobą. Nie wiem, czemu tak robią. Nam, wróblom, wystarczają te piórka, które mamy. Są dobre na każdą okazję.

Autor: Ewa Damentka

Lubię patrzeć na ludzi – 4

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja spokojnie mogę się im przyglądać. Są bardzo różni, ale myślę, że gdzieś głęboko bardzo do siebie podobni. Pochłonięci tysiącami obowiązków, borykający się z wieloma problemami. Wszyscy potrzebują miłości i często całe życie jej szukają.

Autor: Gwiazdeczka

Lubię patrzeć na ludzi – 1

Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja uważnie się im przyglądam. Są piękni i niepowtarzalni. Nie znam brzydkich ludzi. Każdy ma w sobie coś fascynującego. U niektórych łatwo to zauważyć. Innym trzeba się chwilę przyjrzeć, by potem ze zdziwieniem pomyśleć – „czemu nie widziałam tego od razu? Przecież to takie oczywiste”. Nie muszę chyba dodawać, że bardzo lubię się przyglądać i przysłuchiwać Tobie. Mam nadzieję, że będę miała jeszcze niejedną okazję.

dla Magdy napisała Ewa Damentka