Stary człowiek – 41

Stary człowiek z życzliwością przyglądał się brykającym źrebakom. Wiedział, że młodość musi się wyszumieć. Wyprostował się i lekko zalśniły mu oczy. Przypomniało mu się, jak sam był kiedyś małym chłopcem i chciał lecieć na księżyc. Teraz już nie chce, ale doskonale pamięta to marzenie oraz to, że przeżył w dzieciń­stwie wiele ekscytujących przygód.

dla Daniela napisała Ewa Damentka