ćwiczenia literackie
Turkot kołowrotka był cichutki. Niewiele osób go słyszało, a z nich mało kto zatrzymywał się, żeby zajrzeć do jaskini, w której przędła się jego osobista nić życia, która miała niezwykłą właściwość prostowania nawet najbardziej zapętlonych spraw. Z lekkością rozwiązywała supełki i z spokojnie podążała naprzód.
Autor: Gwiazdeczka
Zakurzony samochód stał na parkingu. Równomiernie pokryty szarym pyłem nie wyróżniał się, wręcz wtapiał się w tło, jednak uważny obserwator mógł zobaczyć nietuzinkowe tablice rejestracyjne auta. Wzrok mogły przykuć przedziwne znaki na nich umieszczone. Możliwe, że były to cyfry oraz litery, jednak nie przypominały żadnego znanego ludziom języka. Pytanie, skąd pochodziło auto i do kogo należało, mocno frapowało pewnego młodzieńca, który na próżno usiłował rozszyfrować tajemniczy napis.
Doskonale znał się na skrótach tablic samochodów z całego świata. Czegoś takiego jednak nigdy wcześniej nie widział. Postanowił zaczekać na właściciela pojazdu i dowiedzieć się, kim jest i skąd przyjechał.
Autor: Gwiazdeczka
Na dnie szuflady leżała paczuszka listów, przewiązanych różową wyblakłą wstążeczką. Towarzyszyły jej: biały kamyczek, bukiecik zasuszonych fiołków i stara pożółkła fotografia. Były to pamiątki po narzeczonej, która mieszkała na Lazurowym Wybrzeżu. Była teraz żoną innego mężczyzny. Jednak zachował po niej piękne wspomnienia.
Autor: Sokolik
Księga zaklęć cierpliwie czekała na partnera, który ją dopełni. Wiedziała, że jej olbrzymi potencjał może ujawnić się tylko przy właściwej osobie. Dokładnie więc przyglądała się biorącym ją do ręki czytelnikom. Z radością patrzyła na kobietę, która myślała, że nie ma pomysłu na życie, bo wiedziała, że wkrótce zmieni zdanie i jej życie nabierze sensu.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Zakurzony samochód stał na parkingu. Równomiernie pokryty szarym pyłem nie wyróżniał się, wręcz wtapiał się w tło, jednak uważny obserwator zauważyłby, że to nie jest zakurzona karoseria, tylko starannie dopasowana płachta maskująca, która chroniła samochód przed deszczem i kradzieżą. Właściciel samochodu zdejmował ją za każdym razem, gdy wyruszał w podróż i troskliwie zakładał, gdy już ją kończył i szedł do domu. Wtedy odpoczywali – on w swoim mieszkaniu, a samochód w swoim „zakurzonym” ubranku.
Autor: Ewa Damentka
Turkot kołowrotka był cichutki. Niewiele osób go słyszało, a z nich mało kto zatrzymywał się, żeby zajrzeć do jaskini, w której przędła się jego osobista nić życia, która wyznacza jak długo będzie żył.
Przechodziłam koło tej jaskini. Usłyszałam turkot kołowrotka i weszłam do środka. Usiadłam w kąciku i zafascynowana patrzyłam, jak snuje się moja nić.
Po dłuższym czasie Prządka odezwała się do do mnie z pytaniem, co ja tu robię. Skoro ona troszczy się o moją nitkę, to może lepiej byłoby, żebym wyszła z jaskini i cieszyła się życiem.
To pytanie otrzeźwiło mnie. Podziękowałam Prządce za jej za troskę i wyszłam z jaskini. Od tej pory życie smakuje zupełnie inaczej niż poprzednio.
Autor: Ewa Damentka
Zakurzony samochód stał na parkingu. Równomiernie pokryty szarym pyłem nie wyróżniał się, wręcz wtapiał się w tło, jednak uważny obserwator stał i dostrzegł każdą nową rysę na samochodzie. Był na nim jeszcze ślad linii flamastra, którą zrobił kiedyś jego syn.
Autor: Sokolik
Ciemność zgęstniała… Pochłonęła wszystkie kolory i całe światło. Na szczęście nie trwało to długo… W najczarniejszych czasach, w najmniej oczekiwanym miejscu, pojawiło się światło. Początkowo było malutkie. Rosło jednak z każdą chwilą, przynosząc nadzieję i nowe życie.
Autor: Sokolik
Młoda kobieta zatrzymała się i z wahaniem popatrzyła na szyld nowego lokalu – „Klub Anonimowych Księżniczek – Zapraszamy”. Rozejrzała się niepewnie. Nikt nie zwracał na nią uwagi, więc trochę śmielej otworzyła drzwi i weszła. Zamknęła za sobą drzwi i spokojnie z uwagą przyjrzała się dziewczętom w sali. W niczym im nie ustępowała. Opanowała już swoją niepewność, gdy usłyszała pytanie: „pani też na konkurs”. „Owszem” – odpowiedziała. Mężczyzna wskazał na czerwony dywan, po którym dziewczęta uczyły się chodzić z gracją. Młoda kobieta z wyprostowanymi plecami, lekko, zgrabnie przeszła wzdłuż dywanu. Jak wiele lat temu, kiedy babcia uczyła ją elegancko chodzić i na zakończenie ćwiczeń mówiła – „pięknie moja księżniczko”. Odkąd pamięta, zawsze dla babci była księżniczką.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Zakurzony samochód stał na parkingu. Równomiernie pokryty szarym pyłem nie wyróżniał się, wręcz wtapiał się w tło, jednak uważny obserwator spostrzegł jego piękno. Wystarczyło tylko zawieźć go do myjni, okazać odrobinę serca i zainteresowania, by odzyskał swój dawny blask.
Autor: Danuta Majorkiewicz