Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często w cieniu gałęzi, na ławeczce, przysiadał zjawiskowy paw. Był całkiem biały. Jego niepowtarzalny ogon wplatał się w zielone listki wierzby, a białe pióra muskały je delikatnie. Zwierzę było piękne. Tu czuło się bezpieczne i niezauważalne. Mogło odpocząć od licznych zachwytów ludzi nad jego urodą.
Autor: Gwiazdeczka