Mała ławeczka stała w parku od bardzo dawna. Płacząca wierzba, pod którą ją postawiono, zdążyła urosnąć i teraz jej gałęzie chroniły ławeczkę przed ciekawskimi spojrzeniami spacerowiczów.
Bardzo często przysiadała na niej krucha staruszka. Jej wychudzone ciało wskazywało na ciężki los, który jej przypadł w życiu. Mimo tego w jej oczach nie widać było pretensji, raczej troskę i smutek. Jednocześnie biła z nich wdzięczność za możliwość spędzenia miłych chwil w uroczym „płaczącym” miejscu, jakie ofiarowała jej wierzba.
Autor: Gwiazdeczka