Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja, patrząc na nich, czuję, że żyję. Że nie wszystko umarło razem z moimi bliskimi. Wychodzę czasem na ruchliwe ulice i do galerii handlowych. Czuję ich ruch, energię, widzę radość lub zatroskanie. Mają swoje cele, dążenia. Dzięki nim żyję. Gdy straciłam tych, których kochałam, mój świat się zatrzymał. Gdy widzę innych ludzi, wiem, że zatrzymał się tylko mój świat, ich światy ciągle są w ruchu. To pomogło mi się przełamać. Odzyskałam swoje życie, zorganizowałam je na nowo. I w sercu zachowałam wdzięczność do ludzi za to, że są. Dlatego nadal lubię się im przyglądać.
Autor: Jęczyduszka