ćwiczenia literackie
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a mnie ułatwiają robienie zdjęć. To pasjonujące, gdy na moich fotografiach wprawne oko obserwatora dostrzeże opowiedzianą w obrazach wyjątkową historię parkowej ławeczki lub samotnego drzewa rosnącego na polanie.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a świat się kręci od wieków i od zawsze ludzie ogarniają swoje życie. Jedni lepiej, inni mniej udolnie. Niektórzy śpieszą się za bardzo, goniąc za czymś łapczywie. Są i tacy, którzy mozolnie brną przez kolejne dni i czasem nie zdążają odkryć, co jest dla nich ważne.
Autor: Gwiazdeczka
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja napawam się ich pięknem. Są tacy piękni. Jeszcze nigdy nie zobaczyłam brzydkiej osoby. Każdy ma w sobie jakąś cechę, która sprawia, że jego wygląd jest niezwykły. Może to być sposób poruszania się, wyraz twarzy, gdy ktoś się dziwi, ujmujący uśmiech. Czasami piękne oczy, usta lub sylwetka. Codziennie jestem zaskakiwana pięknem, które mnie otacza. Od zawsze podziwiałam przyrodę i zwierzęta. Czasami zachwyt budziła również budowla. Od zawsze też podziwiałam ludzi. Wybieram sobie zwykle miejsca, w których nie rzucam się w oczy – ławeczkę na przystanku autobusowym, ławeczkę w parku, kawiarniany ogródek – i patrzę, patrzę i patrzę…
Autor: Ewa Damentka
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja, taki mały i nierzucający się w oczy, mogę spokojnie obserwować otoczenie. Jestem Wyrzutem Sumienia. Nie jestem lubiany. Muszę radzić sobie z tym i nie oczekiwać, by ludzie witali mnie z radością. Kiedy już się pojawiam – oni się smucą. Albo smucą się i nawet nie wiedzą, że to z mojego powodu. Nie wiedzą także, że gdyby tylko mnie pokochali, ja od razu bym zniknął.
dla Magdy napisała Daria
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ich dojrzałe twarze przyozdobione zmarszczkami emanują mądrością i przykuwają uwagę swoim pięknem.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a czasem jednak ktoś mnie zauważa, podchodzi albo po prostu ładnie się do mnie uśmiecha, jakby rozumiał, dlaczego go obserwuję. Niekiedy przeszywa mnie czyjeś groźne spojrzenie. Wtedy odwracam wzrok, żeby mnie ominęło.
Autor: Gwiazdeczka
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja się tym nie przejmuję. Nocuję pod mostem, przysypiam na ławeczce w parku lub na chodniku. Celowo wybrałem takie życie. Każdy z nas ma jakieś zadania, a ja pod przykrywką bezdomnego mogę bezkarnie obserwować otoczenie i dyskretnie składać meldunki moim szefom w centrali wywiadowczej.
Szpieg
Autor: Ewa Damentka
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja ich z zaciekawieniem obserwuję. To zadziwiające, że jest nas tyle, a nie ma wśród nas dwóch takich samych osób.
dla Magdy napisała Małgorzata
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja doskonale wiem, że mimo tego, że są zajęci swoimi sprawami i robią wrażenie, że nie zauważają mnie, to dobrze wiedzą, co się dzieje w moim świecie i dają mi poczucie bliskości.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Lubię patrzeć na ludzi. Wielu z nich nie zauważa mnie, bo są zajęci swoimi sprawami, a ja w tym czasie obserwuję ich najuważniej, jak umiem. Dzięki temu zacząłem świat dostrzegać inaczej, niż wcześniej.
Przedtem bardzo się bałem, a teraz zaczynam widzieć nadzieję i ścieżkę wśród cieni, na której końcu wschodzi piękne słońce.
Autor: Jan Smuga