Latarnia morska stała na krańcu skalistego cypla wysuniętego głęboko w morze. Jej światło było widoczne z daleka. Wskazywało drogę żeglarzom i wędrowcom zagubionym we mgle lub ciemności.
Zarówno ludzie morza, jak i podróżujący po ziemi, byli szczęśliwi, gdy widzieli latarnię. Jej światło dawało wskazówki i było oparciem w potrzebie.
Było punktem odniesienia. Dlatego wszyscy ludzie zgodnie dbali o latarnię, odnawiali ją, konserwowali i pilnowali, by jej światło zawsze było zapalone.
dla Janusza napisała Ewa Damentka