ćwiczenia literackie
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu. W związku z tym wydarzeniem do domu przyszli wszyscy ludzie z miasteczka, żeby zobaczyć nowo narodzone dziecko. Tutaj przez ponad trzydzieści lat nikt nowy się nie urodził. Ten chłopiec przywrócił im wiarę i nadzieję.
Autor: Sokolik
Złota Rybka wolno płynęła, uważnie rozglądając się. Zupełnie jakby czegoś szukała. Wreszcie odnalazła podwodną grotę. Z trudem wcisnęła się w otwór. Tunel był dość długi, ale wiedziała, że to jedyna droga, aby wydostać się z pułapki. Była spokojna i miała rację, bo w końcu wypłynęła na szeroką wodę.
Autor: Sokolik
Zakurzony samochód stał na parkingu. Równomiernie pokryty szarym pyłem nie wyróżniał się, wręcz wtapiał się w tło, jednak uważny obserwator mógłby przysiąc, że auto nie jest prawdziwe, że to tylko atrapa. W jakim celu ktoś zadał sobie tyle trudu w stworzeniu tak idealnej atrapy samochodu, nie było wiadomo. Konstrukcja przypominała oblane polewą czekoladową ciasto, z tym, że bez ciasta pod polewą. Środek był zupełnie pusty. Szyby, klamki, koła – wszystko było precyzyjnie namalowane, do złudzenia przypominając prawdziwy samochód.
Autor: Gwiazdeczka
Księga zaklęć cierpliwie czekała na partnera, który ją dopełni. Wiedziała, że jej olbrzymi potencjał może ujawnić się tylko przy właściwej osobie. Dokładnie więc przyglądała się biorącym ją do ręki czytelnikom. Jak dotąd znalazły się dwie osoby, które wzbudziły zaufanie Księgi. Z jakichś powodów były jej bliskie. Nie rozumiała, jak to mogło się dziać, ale pomagała im, gdy tego potrzebowali. Jednak nie ujawniała się. Czas pokazał, że miała rację. Każda z tych osób dokonała olbrzymiej zmiany swoich priorytetów, zachowania i sposobu, w jaki korzysta ze swoich zasobów. Stali się tyranami dręczącymi ludzi.
Gdy księga się o tym dowiedziała, zrobiło się jej smutno, bo sama przyczyniła się do wzrostu tych postaci. Jednak wrodzony rozsadek wziął górę i nadeszły myśli, jak może wykorzystać fakt, że ich zna? Jak opracować zestaw cech, które należy sprawdzać? Czy w młodości rzeczywiście byli dobrymi ludźmi, czy tylko takich udawali? Przygotowywała się więc, wiedząc, że gdy znajdzie się prawdziwy Czytelnik, to ona będzie już gotowa, by go rozpoznać.
Bardzo zdziwiła się, gdy wreszcie poznała Czytelnika, który ją dopełnił. Było to raczkujące małe dziecko, które położyło na niej swoją rączkę, a potem z zaciekawieniem patrzyło, jak mama przewracała jej karty.
Wtedy też Księga zrozumiała swoją tajemnicę, to nie Czytelnik miał działać, wykorzystując jej moc w dobrych celach, to ona miała działać dla swojego Czytelnika i chronić go. Miała posprzątać ten stary skorumpowany świat. Zmienić, przekształcić w nowy i przygotować go dla swojego Czytelnika i wielu innych dzieci – trochę podrośniętych, małych i nowo narodzonych. Pomyślała, że dorosłym ludziom też przyda się życie w raju, w który Księga zamierzała zmienić Planetę Ziemię. Już tego dokonuje, choć może na razie nie dla wszystkich jest to widoczne.
Autor: Brzozowa Bajdulka
Złota Rybka wolno płynęła, uważnie rozglądając się. Zupełnie jakby czegoś szukała. Wreszcie znalazła duże lustro. Zaczęła się w nim przeglądać i zaprosiła swoje koleżanki, by robiły to samo. Odtąd, przez wypłynięciem w dłuższą podróż, wszystkie Złote Rybki przypływały do lustra, żeby się w nim przejrzeć.
Autor: Ewa Damentka
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu. Po kilku dniach wyszli z nim na pierwszy spacer. Padający śnieg wzbudził zainteresowanie maluszka. Uśmiechnął się, kiedy poczuł jego płatki na swoim policzku.
Autor: Sokolik
Złota Rybka wolno płynęła, uważnie rozglądając się. Zupełnie jakby czegoś szukała. Wreszcie znalazła wymarzone miejsce. „Tak, to tutaj” – pomyślała – „idealny zakątek na złożenie ikry”. Jak pomyślała, tak też zrobiła i szybko odpłynęła.
Autor: Gwiazdeczka